متن سخنان شیخ محمدنجیب عبدالواحدی مدیر مجتمع دینی بستک در مراسم دهه فجر بهمن 1396

1396/11/27

بسم الله الرحمن الرحیم
ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد / وقت آن است که بدرود کنی زندان را
محمد امین وقتی پیامبر شد پیامی تازه آورد ، پیامی که بوی تازگی ، زیبائی ، شادابی و نشاط آن از دور به مشام میرسید. کلام شیرینش کامهای تلخ مردمان آن روزگار را شیرین میکرد. چیز دیگری می‏گفت . می‏گفت که بندها را پاره کنید ، بتها را بشکنید ، آزاد باشید و دیگران را آزاد کنید از ظلم‏ها، بی‏عدالتیها از اسارتها .
این کلام متفاوت او بود که جذابیت داشت ، پیامی که روز به روز پیروان او را فزونی می‏بخشید . روزی که مکه را فتح کرد در هیچ خانه‏ای را نشکست ، به زور وارد هیچ خانه‏ای نشد و به اعتراف کسی که تا ان روز تمام توانش را بر علیه او به کار بسته بود و بزرگ آن روز مکه بود او از قلبها وارد می‏شد .
این تخصص او بود تسخیر قلبها . دامی گسترده بود پر از گوهرهای معرفت و انسانیت که همه عارفان و زیبا شناسان در آن گرفتار می‏شدند . بند را از پای یک برده‏ی سیاه‏پوست حبشی باز کرد ، او را از زیر تازیانه جباران آن روزگار از کنار کعبه بلند کرد و بر بالای کعبه فرستاد تا برای اولین بار با بلندترین صدای ممکن از بام کعبه بانگ الله اکبر سر بدهد . با ترویج عدالت و اعطای فرصت ، احترام گذاشتن به افراد و ارج نهادن به ظرفیتها و استعدادهای آنان افرادی تاریخ ساز را تربیت کرد که بر دست انان کارهای بسیار بزرگی انجام گرفت . وقتی نماینده او عبدالله بن رواحه برای خرص کردن ثمار یهودیان رفته بود یهودیان خواستند به او رشوه بدهند تا به نفع ایشان محاسبه کند . او در جواب گفت با وجود اینکه نماینده کسی هستم که محبوبترین انسان نزد من است و شما نیز مبغوض ترین انسانها نزد من هستید باعث نمی‏شود که عدالت را زیر پا بگذارم و حق شما را نادیده بگیرم . وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى .او چنین پیامهایی آورد و چنین انسانهایی تربیت کرد .
39 سال قبل در کشور ما انقلابی به پیروزی رسید که پیامهایش زیبا بود ، جذابیت داشت و این زیبایی و جذابیت سبب شد عده زیادی جان و مال خود را فدای آن کنند و بیش از 98 درصد مردم نیز به آن رأی مثبت بدهند . در ایامی قرار داریم که بر حسب قدرشناسی از کسانی یاد می‏کنیم که برای ما تاریخی دیگر و مسیری دیگر را رقم زدند . لذا این ایام فرخنده را پاس می‏داریم ، جشن می‏گیریم و به همدیگر تبریک می‏گوئیم . برای پاسداشت این ایام بایستی تلاش کرد برکتی که از تلاش گذشتگان حاصل شد مستدام بماند و به دست ما از بین نرود و این محقق نخواهد شد مگر با حرکت در مسیری که از ابتدا انتخاب شد و جذابیت آن راه ، مردم را به حرکت درآورد و به آنان انگیزه‏ای بخشید که حاضر باشند به خاطر آن از همه چیز خود بگذرند . مسیر استقلال ، آزادی و جمهوری اسلامی .
مسیری که غل و زنجیر را از دست و پای افراد باز می‏کند ، مردم در آن احساس عزت ، شرف ، امنیت و بزرگی دارند . انسانها در این مسیر می‏توانند زندان طاغوتیان را بدرود کنند و بر مسند مصر تکیه زنند .
مسیری فرصت ساز که به همه فرصت مساوی می‏دهد تا هر کسی بر حسب توانایی خود دست به کاری زند که غصه سرآید .
مسیر آزادی مسیری است که هر شخصی اطمینان دارد در این راه می‏تواند استعدادهای بالقوه‏اش را شکوفا کند ، ظرفیتهایش را به اجرا بگذارد ، وجودش برای همه محترم است و هیچ طاغوتی نیست که او را به بندگی بکشد و فرصت حضور را از او بگیرد .
بدیهی است که ما در طی این 39 سال پله‏های زیادی ازین مسیر را طی کرده‏ایم ، لکن بایستی با تمام توان این راه را ادامه دهیم و کجیهایی اگر حاصل شد برطرف کنیم و نگذاریم انحرافی درین مسیر مبارک ایجاد شود . همیشه بایستی رصد کنیم که اعمال و رفتار ما تا چه اندازه با شعارهای زیبا و پر جذبه انقلاب تطابق دارد . همه ما در برابر کسانی که با نیتی صادقانه این مسیر را با این ویژگیها برای ما ساختند مسؤولیم و باید پاسخگو باشیم . اگر حراست نکنیم ازین راه زیبا و خدای ناکرده کجیها و انحرافها دامن ما را بگیرد و ما را از اهدافی که بنیان‏گذاران این راه داشتند، دور کند و دستاوردهای آنان را به هدر دهیم در دادگاه خداوند روزی که آنان را ملاقات می‏کنیم ، جوابی نخواهیم داشت .
هر کسی بر هر کرسی که در این نظام تکیه زده است باید بداند که خونها ریخته شده است تا او امروز بر این مسند تکیه زند و اگر از این فرصت برای رسیدن به اهداف عالی گذشتگان و خدمت کردن و ساختن و آباد کردن این سرزمین استفاده نکند در پیشگاه همه‏ی آن ایثارگران شرمسار خواهد بود .
بدون شک این بهترین راه برای حفظ و حراست از دستاوردهای بزرگ دهه‏ی مبارک فجر می‏باشد .