اهداف تربیت ایمانی

1396/7/3 09:52:28

اهداف تربیت ایمانی را می توان به صورت سه هدف خلاصه نمود. این اهداف را باید پیش روی خود قرار دهیم و برای نیل به آن ها تلاش نماییم:

اولا: هدف نزدیک:

هدف نزدیک از تربیت ایمانی این است که بیداری و هوشیاری قلب را فرابگیرد و در آن ریشه بدواند… در واقع ما به دنبال یک هوشیاری لحظه ای نیستیم بلکه به دنبال هوشیاری هستیم که واقعی و همیشگی باشد و بر قلب چیره شود تا بتواند زندگی تازه ای را با این قلب شروع کند و بیداری را به تمام ضلع های این زندگی برساند… پیامبر صلی الله علیه و سلم آثار این بیداری را زمانی که از او درباره علامت های وارد شدن نور به قلب سوال شد به شکل زیبایی برای ما بیان فرموده است: انسان به آخرت(خانه جاودانگی) توجه نشان می دهد و بدان روی می آورد و از دنیا(خانه غرور) خود را کنار می کشد و برای مرگ قبل از فرارسیدنش آمادگی کسب می نماید(روایت ترمذی).

دوما: ولادت قلب زنده:

پس از این که بیداری قلب را در برگرفت باید بدانیم تنها راه رسیدن به قلب زنده آن است که ایمان را مرتب به آن برسانیم. منظور ما از ولادت قلب زنده این است که آن را از اسارت هوا آزاد کنیم و بندهایش را بگشاییم. یا به عبارت دیگر می توان گفت ولادت قلب زنده یعنی گسستن زنجیرهایی مانند مال و جاه و مردم که قلب را اسیر خود کرده و او را از پروردگارش باز داشته است. این زنجیر ها نمی گذارند وابستگی کاملی نسبت به خداوند عز وجل در دل به وجود آید و انسان را از اطاعت کامل و توجه همیشگی نسبت به پروردگارش باز می دارند.

اما برای اینکه این قلب زنده متولد شود باید نور در قلب بر سیاهی و ظلمت بسیار پیشی بگیرد و وقتی چنین شود علامت هایی دارد:
۱- قلب رقیق می شود و به سرعت از موعظه ها تاثیر می پذیرد.
۲- قلب خاشع و فروتن می شود و در برابر پروردگارش سجود می کند.
۳- اگر صاحب قلب بخواهد حضورقلب داشته باشد به راحتی می تواند این کار را بکند.
۴- ارتباطات فرد بهتر می شود؛ هم با پروردگارش هم با مردم؛ به نحوی که نزدیکی و قربت و وابستگی اش نسبت به خدا بیشتر می شود و رغبتش نسبت به دنیا و طمعش نسبت به مردم به طور مشخصی کم می گردد و با شتاب در راه رسیدن به بهشت گام برمی دارد…
۵- فرد احساس آسودگی و طمأنینه و آرامش داخلی می کند.

سوم: حضور قلب همیشگی انسان با خدا و وابستگی شدید نسبت به او… یا به عبارت دیگر می توان گفت هدف سوم پیاده نمودن این فرموده پیامبر صلی الله علیه و سلم هست زمانی که از او درباره احسان سوال شد: طوری خداوند را عبادت کنی انگار او را می بینی(حدیث صحیح/روایت ابوداود) این هدف وقتی محقق می شود که امداد ایمانی مرتب به قلب برسد پس نور در قلب بیشتر و بیشتر می گردد تا اینکه تبدیل به قلبی سالم و سفید می شود و همه احساسات و عواطف و رفتارهایش از آن خدای عز و جل می گردد… همان طور که پیامبر صلی الله علیه و سلم می فرماید: هرکس به خاطر خدا دوست بدارد و به خاطر خدا دشمنی نماید و به خاطر خدا مالی را ببخشد یا به خاطر خدا مالی را بگیرد و از بخشیدن آن(در غیر راه حق) امتناع نماید؛ پس ایمان را کامل نموده است ( حدیث صحیح/روایت طبرانی)

همچنین پیامبر صلی الله علیه و سلم می فرماید: هيچ بنده ‏اى به حقیقت ايمان نمی رسد مگر آن كه بداند آنچه بدو رسيده، نمی شد که نرسد و آنچه به او نرسيده، ممكن نبود كه برسد(روایت مسلم).

همچنین از دیگر آثار حضور همیشگی قلب واکنش ایمانی در برابر اتفاقات و دگرگونی های مختلف زندگی است؛ دقیقا به همین صورتی که پیامبر صلی الله و سلم بیان می دارد: شگفتا از کار انسان مومن که تمامش برایش خیر می شود و این تنها از آن انسان مومن است. اگر به او شادی و آسایشی برسد شکر می گزارد و این برای او خیر می شود و اگر به او ضرر و زیانی برسد صبر می کند و این برای او خیر می شود.(روایت مسلم)

قلب در این مرحله ی بزرگ در یک خوشبختی عمیقی زندگی می کند و با پروردگارش رابطه مستحکمی برقرار می سازد؛ چرا که او در مقابل نعمت های پروردگارش شاکر، در برابر بلاهایش صابر و به قضا و قدرش راضی است و با یاد او آرام و مطمئن می گردد و همواره شوق یار در سر دارد و روی به آستانش نموده است.

از خدای عز و جل می خواهیم ما هم به فضل بزرگ خودش مشمول این رحمت بی پایان گردیم و از جمله افرادی باشیم که قلب هایی سالم و مطمئن دارند. از او می خواهیم قلب هایمان را با نور ایمان روشن بنماید و از تاریکی های جهل و غفلت و هوا بیرون بیاورد./تابش
آمین